يك زنده كردن در رجعت است و ديگرى در قيامت ، و يك ميراندن در دنيا است و ديگرى در رجعت . آيهء ديگر إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ 167 ( مؤمن ) يعنى به تحقيق كه ما هرآينه يارى مىكنيم پيغمبران مرسل خود را و آنان را كه ايمان آورده‌اند ، در حيات دنيا و در روزى كه مىايستند گواهان براى گواهى . يعنى ايشان را در دنيا و آخرت هر دو يارى مىكنيم . صادق ( ع ) فرمود كه يارى دنيا در رجعت است ، مگر نمىدانى كه بسيارى از پيغمبران يارى كرده نشدند در دنيا تا كشته شدند ؟ بلكه اين يارى در رجعت خواهد بود . 168 آيهء ديگر وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً 169 ( طه ) يعنى هر كه اعراض كند از ذكر من پس به تحقيق كه از براى او است معيشت تنگ . و به سند معتبر روايت شده كه دشمنان اهل بيت در رجعت خوراك ايشان عذرهء انسان خواهد بود چنانچه حقّ تعالى فرموده فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً 170 و مراد از ذكر ، امير المؤمنين ( ع ) و ولايت او است . و حضرت باقر ( ع ) و حضرت صادق ( ع ) فرمودند هر قومى را كه حقّ تعالى به عذاب هلاك گردانيده در رجعت نخواهند برگشت چنانچه خدا فرموده وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ 171 ( انبياء ) يعنى حرام است بر اهل قريه‌اى كه هلاك كرده‌ايم ايشان را ، به درستى كه ايشان بر نمىگردند و رجوع نمىكنند . 172 مؤلّف گويد انّهم لا يرجعون بدل و تفسير لفظ حرام است و سرّ بر نگشتن ايشان اين است كه غرض از رجعت كفّار و دشمنان ، چنانچه آشكار نمائيم ان شاء اللّه ، چشيدن عذاب است ، عذابى كه نمونهء عذاب قيامت است ، و قريهء هلاك شده او را در همان هلاك شدن چشيده . آيهء ديگر وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ 173 الآية ( نحل ) يعنى قسم مىخورند به مبالغهء تمام ، كه خدا زنده نمىكند آنها را كه مرده‌اند . بلى زنده مىكند و وعدهء لازمى است بر خدا و لكن اكثر مردم نمىدانند . حضرت صادق ( ع ) پرسيد از ابو بصير كه سنّيان چه مىگويند با تو و تو چه مىگوئى در اين آيه ؟ گفتم يعنى مشركان قسم مىخوردند كه خدا مرده‌ها را در قيامت زنده نمىكند . فرمود هلاك و زيان كار باد كسى كه اين سخن را مىگويد . بپرس از ايشان كه سوگند مشركان به خدا بود يا به لات و عزّى ؟ گفت فداى تو شوم بفرما معنى آيه را . فرمود